Θα υπάρξει ποτέ σύμφωνο συμβίωσης ανάμεσα σε ποδηλάτες και οδηγούς αυτοκινήτων;

 

 

Ένα ακόμη ατύχημα στην παραλιακή με σοβαρά τραυματισμένο ποδηλάτη έριξε λάδι στη φωτιά της αέναης κόντρας οδηγών και ποδηλατών. Είμαστε έτοιμοι για ένα… σύμφωνο συμβίωσης οδηγών και ποδηλατών στη ζούγκλα των δρόμων;

 

Μεγάλο ντέρμπι, σε επίπεδο αντιπαράθεσης τουλάχιστον, μιας και οι ποδηλάτες είναι σαφώς το πιο ευάλωτο μέρος της εξίσωσης. Όπως και να έχει οι ποδηλάτες φωνάζουν πως οι οδηγοί δεν τους προσέχουν και τις περισσότερες φορές έχουν δίκιο. 

 

Τα ατυχήματα είναι πολλά με τους ποδηλάτες να είναι σαφώς το εύκολο θύμα. Αν το καλοσκεφτούμε όμως δε υπάρχουν ατυχήματα στον δρόμο. Υπάρχουν απροσεξίες, αβλεψίες και κακός χειρισμός του οχήματος. Τίποτα δεν υπάγεται στον παράγοντα τύχη και αυτό γιατί τα όποια οχήματα δεν κινούνται μόνα τους. Κάποιος τα οδηγεί. Κάποιος χειρίζεται ένα «όπλο» και πρέπει να ξέρει να το χειριστεί. 

 

Πρέπει όμως να έχει και την οδηγική παιδεία για να ξεχωρίζει καταστάσεις. Γιατί πρέπει δηλαδή να περάσεις ξυστά και με ταχύτητα δίπλα από έναν ποδηλάτη; Γιατί να μην τηρείς το όριο ταχύτητας και γιατί να μην έχεις την προσοχή σου αποκλειστικά στην οδήγηση; Και στο κάτω-κάτω της γραφής γιατί να μην δώσεις τόπο στην οργή ή προτεραιότητα στον ευάλωτο ποδηλάτη; Θα χάσεις την pole position;


Από την άλλη οι οδηγοί φωνάζουν πως οι ποδηλάτες προκαλούν την τύχη τους, όταν οδηγούν ανάποδα σε μονόδρομο, όταν παραβιάζουν το κόκκινο, όταν κάνουν πετάλι το βράδυ χωρίς φώτα και χωρίς να φοράνε ανακλαστικό γιλέκο ή όταν κινούνται σε ζεύγη πλάι-πλάι κατά παράβαση του ΚΟΚ. Επίσης φωνάζουν όταν η μόδα των νυχτερινών ποδηλατοδρομιών, κλείνει με το έτσι θέλω δρόμους και προκαλεί χάος. 

 

Και αυτοί με τη σειρά τους έχουν τα δίκια τους, αλλά η μειοψηφία των κακών ποδηλατών δεν πρέπει να βάζει στο στόχαστρο το σύνολο. Οι δρόμοι είναι για όλους. Εκτός από τους «κλειστούς» αυτοκινητόδρομους, το ποδήλατο μπορεί να κινείται παντού. Και δεν είναι λύση οι (ανύπαρκτοι) ποδηλατόδρομοι (για το πεζοδρόμιο δεν το συζητάμε καν). Κάποιοι κάνουν και αθλητική ποδηλασία δρόμου.


Μήπως τελικά όλοι έχουν τα δίκια τους; Μήπως αυτό τελικά που λείπει είναι ο σεβασμός στους κανόνες; Σε κάθε περίπτωση όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ένα πράγμα: Όταν όμως κάποιος χρησιμοποιεί το ποδήλατο του σε ένα χώρο όπου και οι υπόλοιποι χρησιμοποιούν ποδήλατα, το λάθος του ενός δεν θα είναι θανάσιμο ή καταστροφικό για τους άλλους. Όταν όμως κυκλοφορούν ποδήλατο και αυτοκίνητα μαζί ένα λάθος μπορεί να είναι θανατηφόρο. Δεν πρέπει να είμαστε δογματικοί.

 

 Όπως υπάρχουν κακοί οδηγοί, υπάρχουν και κακοί ποδηλάτες. Και όσο επικίνδυνοι είναι πρώτοι, άλλο τόσο μπορεί να γίνουν και οι δεύτεροι. Οι διαφορά είναι πως ένας κακός ποδηλάτης δε θα σκοτώσει ποτέ έναν οδηγό. Στην χειρότερη περίπτωση να τον γεμίσει με τύψεις σε περίπτωση, που συμβεί κάποιο σοβαρό ατύχημα. Οι δρόμοι είναι για όλους και αυτό πρέπει να το έχουμε στο μυαλό μας. Ο αμοιβαίος σεβασμός και η τήρηση του ΚΟΚ θα βοηθήσει στην αρμονική συμβίωση ποδηλατών και οδηγών στο δρόμο.

Εσείς τι λέτε; Μπορεί να υπάρξει αρμονική συμβίωση; Είναι χρήσιμο να υπάρχουν αφορισμοί και δόγματα; Δε θα ήταν καλό οι οδηγοί να σέβονται περισσότερο τα ποδήλατα, αλλά και το αντίστροφο; 

 

 

Πηγή: autotriti.gr